Karangasem

Tak, ale nie na pełną własność. Hak Milik, indonezyjska pełna własność, przysługuje tylko obywatelom Indonezji. Większość kupujących z zagranicy na Bali bierze dzierżawę (leasehold): umowę z indonezyjskim właścicielem gruntu, zwykle na 25 do 30 lat, zawieraną w formie aktu notarialnego. Przedłużenie istnieje tylko wtedy, gdy przewiduje je umowa, najlepiej z ceną lub sposobem jej wyliczenia ustalonym na początku. Druga droga to Hak Pakai, zarejestrowane prawo użytkowania, które może mieć cudzoziemiec z ważnymi dokumentami imigracyjnymi. Na gruncie prywatnym trwa do 30 lat i można je odnowić tylko nowym aktem, na który zgodzi się właściciel. Przy Hak Pakai minimalna cena dla kupującego z zagranicy na Bali to 5 mld IDR za dom i 2 mld IDR za apartament. Nigdy nie należy korzystać z podstawionego właściciela (nominee), czyli Indonezyjczyka, który trzyma tytuł na swoje nazwisko w Państwa imieniu: takie rozwiązania są nieważne, a balijskie rozporządzenie z 2026 roku ich zakazuje.

Z Virgin Beach do międzynarodowego portu lotniczego Ngurah Rai jedzie się około dwóch godzin, w zależności od ruchu. Trasa prowadzi obwodnicą Ngurah Rai, a potem drogą wschodniego wybrzeża obok Padangbai i Candidasa. Do Ubud jest około godziny i trzech kwadransów, a do Candidasa około dwudziestu minut. We wschodnim Bali nie ma płatnej autostrady ani kolei, a przy plaży trudno o taksówkę, więc większość mieszkańców jeździ własnym samochodem.

Spokojnie. Na samej plaży jest kilka warungów i kawiarni oraz rzędy leżaków, a woda przez większość dni jest spokojna i przejrzysta, choć fale mogą szybko urosnąć wraz z pływem. Do restauracji i centrów nurkowych jeździ się do Candidasa, a po zakupy, na targ i do szpitala publicznego do Amlapury, siedziby regencji. BaliMed ma prywatny szpital w Bebandem. Większe prywatne szpitale są w Denpasarze i Sanur, około dwóch godzin stąd.

Nie. Indonezja nie przyznaje wizy za zakup willi w dzierżawie. Second Home Visa wymaga co najmniej 130,000 USD w państwowym banku indonezyjskim albo, zgodnie z oficjalnymi warunkami, zakupu apartamentu o wartości co najmniej 1 mln USD. Daje zezwolenie na pobyt do pięciu lat, z możliwością przedłużenia do dziesięciu. Zanim oprą Państwo na tym swoje plany, warto sprawdzić aktualne przepisy u doradcy imigracyjnego.

Tylko w ramach licencjonowanej działalności. Krótkie pobyty to działalność noclegowa, która wymaga numeru działalności (NIB) z właściwym kodem w krajowym systemie OSS oraz numeru podatkowego, a goście płacą regionalny podatek hotelowy w wysokości do 10%. W praktyce zagraniczny właściciel wynajmuje przez licencjonowanego indonezyjskiego operatora albo przez własną spółkę z kapitałem zagranicznym (PT PMA). Od sierpnia 2026 roku oferty bez licencji są usuwane z dużych platform rezerwacyjnych, dlatego przed zakupem warto zapytać dewelopera, jak budynek będzie licencjonowany.

To zależy od tytułu. Przy zarejestrowanym tytule, takim jak Hak Pakai czy apartament w systemie strata, kupujący płaci podatek od nabycia (BPHTB) w wysokości do 5%, a urzędnik sporządzający akt gruntowy pobiera nie więcej niż 1% wartości wskazanej w akcie. Podatek od gruntu i budynków (PBB) wynosi do 0.5% wartości szacunkowej rocznie; przy dzierżawie to umowa określa, kto go płaci. Nowy dom kupiony od dewelopera zarejestrowanego jako płatnik VAT jest obciążony VAT w efektywnej wysokości 11%. Ceny i płatności w Indonezji muszą być w rupiach. Stawki częściowo ustala każda regencja, więc warto potwierdzić je u notariusza.

Salt of Virgin Beach od Big Waves Development: kompleks hotelowy nad samym oceanem z 84 pokojami na Virgin Beach, z widokiem na morze i Gunung Agung. W sprzedaży są apartamenty z jedną sypialnią i apartamenty dwupoziomowe, a kompleks ma własne restauracje, taras na dachu, spa, salę zabaw dla dzieci i centrum nurkowe. Aktualne ceny i warunki są na stronie inwestycji.